nanXza อิสระทาJดนตรีไร้ซึ่J...........

นี่คือตอนจบ (ของคนไม่พูดกัน) - Z -UIChoo


เมื่อเราสองคนไม่ค่อยพูดกัน
ยิ่งนานนับวันสองเราเริ่มเปลี่ยน
เปลี่ยนแปลงจากคนที่เคยคุ้นเป็นคนที่เหินห่าง
ต่างคนคิดไปว่ามีเรื่องราว ต่างใจคิดกันไปเองทุกอย่าง
ต้องไกลห่างเปลี่ยนแปลงความรักเป็นการเฉยชา
เปลี่ยนวันที่มีความหมายกลับกลายเป็นวันที่ดูไร้ค่า
เมื่อเทอก้อยังไม่พูดจาและฉันก้อทำเป็นเฉยชา

นี่คือตอนจบของคนไม่พูดกัน ยิ่งนานก้อยิ่งเหินห่าง
มีแต่วันเวลาที่สูญเปล่า
เพราะความไม่เข้าใจกันแค่นิดเดียวจึงทำให้เราแยกทาง
และไม่มีวันที่เราจะย้อนเวลากลับคืน

แค่อยากให้เราได้เริ่มใหม่ไม่อยากให้ใครต้องมาเปลี่ยน
และฉันจะยอมรับเรื่องราวที่ฉันเดินผิดทาง
อยากเพียงให้เทอได้เข้าใจไม่อยากให้ใครต้องไกลห่าง
ทุก ๆ อย่างจะมีแต่เราเคียงข้างกัน
ด้วยเพียงแค่คำหนึ่งคำอาจทำให้รักเรายังสำคัญ
แต่ฉันไม่เคยได้พูดมันทั้งที่ใจฉันยังห่วงแต่เทอ

นี่คือตอนจบของคนไม่พูดกัน ยิ่งนานก้อยิ่งเหินห่าง
มีแต่วันเวลาที่สูญเปล่า
เพราะความไม่เข้าใจกันแค่นิดเดียวจึงทำให้เราแยกทาง
และไม่มีวันที่เราจะย้อนเวลากลับคืน

อยู่บนความไม่เข้าใจกันและกัน สุดท้ายก้อแยกทางกันไป จบแบบเจ็บๆทุกที

ทำไมคนเรามีความรักแล้วทำไมต้องเป็นแบบนี้การที่ไม่พูดกันให้เข้าใจมันหดหู่นะ มันต้องคิดระแวงไปเองหมดทั้งๆที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยเราคิดไปเองหมด คิดว่าเค้าต้องมีคนอื่น เค้าไม่สนใจ ทั้งๆที่เราอยากรู้แต่ทำไมไม่ถามละ ต่างคนต่างเงียบแบบนี้เมื่อไรละเราจะเข้าใจกัน
เคยบอกรักกันนานๆครั้งกับทุกวัน อันไหนดีกว่ากันบ้างคร้งเราใส่ใจเค้าก่อน ถามเค้าก่อนมันไม่เป็นการเสียเวลาเท่าไหร่หรอก เราจะมาเสียใจตอนที่ไม่มีเค้าอยุ่แล้วนี่สิ เสียเวลาคิดมา กว่าอีก....

ไม่ทราบว่าเธอพูดถึงฉันป่าว แต่ถ้าใช่ ก็ที่ฉันพิมให้เธออ่านหมดแล้ว เธอยังมะตอบช้านตั้งหาก แล้วช้านก็ไม่ชอบการพูดคนเดียวด้วย โดยเฉพาะคำว่าขอโทดกับคำว่ารัก

เป็นแฟนกันไม่พูดกันเราไม่พูดด้วยกันและจุดจบก็คือ
"เราเลิกกัน"

อยากรู้ อยากถาม อยากพูด แต่...กลัวกลัวจังคำตอบที่เราได้อาจจะเหมื่อนเดิมเหมือนที่เคยถาม เราคิดนะว่าถ้าเรากลัวไปมากๆ สุดท้ายก็คือเราเองที่เสยใจคนเดียว อยากรู้นะไม่กล้าถามมันเป็นประโยคค้ำคอไปซะแล้ว

เมื่อเราสองคนไม่ค่อยพูดกัน ยิ่งนานนับวันสองเราเริ่มเปลี่ยน
เปลี่ยนแปลงจากคนที่เคยคุ้น เป็นคนที่เหินห่าง
ต่างคนคิดไปว่ามีเรื่องราว ต่างใจคิดกันไปเองทุกอย่าง
ต้องไกลห่าง เปลี่ยนแปลงความรักเป็นการเฉยชา
เปลี่ยนวันที่มีความหมาย กลับกลายเป็นวันที่ดูไร้ค่า
เมื่อเธอก็ยังไม่พูดจา และฉันก็ทำเป็นเฉยชา

* นี่คือตอนจบของคนไม่พูดกัน ยิ่งนานก็ยิ่งเหินห่าง
มีแต่วันเวลาที่สูญเปล่า เพราะความไม่เข้าใจกันแค่นิดเดียว
จึงทำให้เราแยกทาง เมื่อไม่มีวันที่เราจะย้อนเวลากลับคืน

แค่อยากให้เราได้เริ่มใหม่ ไม่อยากให้ใครต้องมาเปลี่ยน
และฉันจะยอมรับ เรื่องราวที่ฉันเดินผิดทาง
อยากเพียงให้เธอได้เข้าใจ ไม่อยากให้ใครต้องไกลห่าง
ทุก ทุก อย่างจึงมีแต่เราเคียงข้างกัน
ด้วยเพียงแค่คำหนึ่งคำ อาจทำให้รักเรายังสำคัญ
แต่ฉันไม่เคยได้พูดมัน ทั้งที่ใจฉันยังห่วงแต่เธอ

- ซ้ำ * -

จาลองฟังดู

I LoVe ThiS sOnG.

ชอบมาก ความหมายดีตรงกับชีวิต
เพราะความไม่เข้าใจกันแค่นิดเดียวจึงทำให้เราแยกทาง

ขอบคุณ คุณnamsaiและคุณกี้ สำหรับเนื้อเพลง เหตุที่ไม่ได้edit ใส่เนื้อเพลงเพราะเห็นว่ามันอยู่คอมเม้นต์แรกเลย คงมองเห็นกัน ขอบคุณค่ะ

เมื่อเราสองคนไม่ค่อยพูดกัน
ยิ่งนานนับวันสองเราเริ่มเปลี่ยน
เปลี่ยนแปลงจากคนที่เคยคุ้น
เป็นคนที่เหินห่าง

ต่างคนคิดไปว่ามีเรื่องราว
ต่างใจคิดกันไปเองทุกอย่าง..ต้องไกลห่าง
เปลี่ยนแปลงความรักเป็นการเฉยชา

เปลี่ยนวันที่มีความหมาย
กลับกลายเป็นวันที่ดูไร้ค่า
เมื่อเธอก็ยังไม่พูดจา
และฉันก็ทำเป็นเฉยชา

* นี่คือตอนจบของคนไม่พูดกัน
ยิ่งนานก็ยิ่งเหินห่าง
มีแต่วันเวลาที่สูญเปล่า
เพราะความไม่เข้าใจกันแค่นิดเดียว
จึงทำให้เราแยกทาง
มันไม่มีวันที่เราจะย้อนเวลากลับคืน

แค่อยากให้เราได้เริ่มใหม่
ไม่อยากให้ใครต้องมาเปลี่ยน
และฉันจะยอมรับเรื่องราว
ที่ฉันเดินผิดทาง

อยากเพียงให้เธอได้เข้าใจ
ไม่อยากให้ใครต้องไกลห่าง
ทุกๆ อย่างจะมีแต่เราเคียงข้างกัน

ด้วยเพียงแค่คำหนึ่งคำ
อาจทำให้รักเรายังสำคัญ
แต่ฉันไม่เคยได้พูดมัน
ทั้งที่ใจฉันยังห่วงแต่เธอ

นี่คือตอนจบของคนไม่พูดกัน
ยิ่งนานก็ยิ่งเหินห่าง
มีแต่วันเวลาที่สูญเปล่า
เพราะความไม่เข้าใจกันแค่นิดเดียว
จึงทำให้เราแยกทาง
มันไม่มีวันที่เราจะย้อนเวลากลับคืน

อะค่ะ

ขอแบบฟังได้จิ